فیبرومیالژیا چیست؟ علائم، علت، درمان و تشخیص

نویسنده: تیم نویسندگان آرون
انتشار : ۲۰ مرداد ۱۴۰۱

فیبرومیالژیا چیست؟ فیبرومیالژیا یک بیماری طولانی مدت یا مزمن است که باعث بروز علائمی مانند درد اسکلتی عضلانی یا درد عضلات و استخوان ها، حساسیت غیر طبیعی نسبت به فشار یا لمس، خستگی و اختلالات خواب و شناختی می شود.

درک این شرایط حتی برای متخصصان نیز می تواند سخت باشد. علائم آن شبیه علائم سایر بیماری ها است و هیچ آزمایشی برای تأیید قطعی تشخیص آن وجود ندارد. در نتیجه، فیبرومیالژیا اغلب به اشتباه تشخیص داده می شود.

در گذشته، برخی از متخصصان حتی نسبت به واقعی بودن فیبرومیالژیا تردید داشتند اما امروزه خیلی بهتر درک می شود.

اکثر موارد فیبرومیالژیا در زنان تشخیص داده می شود. اکثر افراد در میانسالی به بیماری دچار می شوند اما ممکن است در کودکان نیز رخ دهد.

برخی باور های غلط که قبلاً فیبرومیالژیا را احاطه کرده بودند، کاهش یافته‌اند اما هنوز هم درمان آن چالش برانگیز است. دارو، تراپی و تغییرات در سبک زندگی می تواند به شما در کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.

 

علائم فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا باعث ایجاد چیزی می شود که اکنون به عنوان مناطق درد از آن یاد می شود.

معیارهای تشخیصی فعلی به درد فیبرومیالژیا به عنوان درد موضعی اشاره می کنند. در مقابل، معیارهای تشخیصی فیبرومیالژیا در سال 1990، درد فیبرومیالژیا را به عنوان درد گسترده مزمن تعریف می کرد.

علاوه بر این، روند تشخیص اکنون بر شدت درد و نواحی درد اسکلتی عضلانی متمرکز است. در گذشته، مدت زمان درد نقطه کانونی تشخیص فیبرومیالژیا بود.

سایر علائم فیبرومیالژیا عبارتند از:

  • خستگی
  • اختلالات خواب
  • خواب طولانی مدت بدون احساس استراحت
  • سردرد
  • مشکل در تمرکز یا توجه
  • خشکی چشم
  • کهیر
  • خارش
  • درد مبهم در زیر شکم
  • مشکلات مثانه، مانند سیستیت بینابینی
  • افسردگی
  • اضطراب

این بیماری می تواند بر احساسات و همچنین سلامت جسمانی نیز تأثیر بگذارد.

 فیبرومیالژیا چیست

مه فیبرو

مه فیبرو یا مه مغزی اصطلاحی است که برخی از افراد برای توصیف احساس مبهم خود استفاده می کنند. علائم مه فیبرو عبارتند از:

  • از بین رفتن حافظه
  • مشکل در تمرکز
  • مشکل در هوشیاری

بر اساس یک بررسی در سال 2015، برخی افراد مه فیبرو ناشی از فیبرومیالژیا را بیشتر از درد فیزیکی ناراحت‌کننده می‌دانند.

 

درمان فیبرومیالژیا

در حال حاضر هیچ درمانی برای فیبرومیالژیا وجود ندارد.

در عوض، درمان بر کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی با داروها، استراتژی‌های خود مراقبتی و تغییر در سبک زندگی متمرکز است.

 

داروی فیبرومیالژیا

داروها می توانند درد را تسکین دهند و به خواب بهتر کمک کنند. داروهای رایج برای فیبرومیالژیا شامل مسکن ها، داروهای ضد تشنج و داروهای ضد افسردگی هستند.

مسکن

درد فیبرومیالژیا می تواند به اندازه کافی ناراحت کننده و مداوم باشد که در زندگی روزانه شما اختلال ایجاد کند. فقط به مسکن ها بسنده نکنید. با یک متخصص در مورد راه های مدیریت آن صحبت کنید.

اگر درد شما خفیف است، یکی از گزینه ها مصرف مسکن های بدون نسخه است، مانند:

  • استامینوفن
  • آسپرین
  • ایبوپروفن
  • ناپروکسن

این داروها می توانند سطح درد را کاهش دهند و به شما کمک کنند وضعیت خود را بهتر مدیریت کنید. حتی ممکن است کمک کنند بهتر بخوابید.

بسیاری از آنها التهاب را نیز کاهش می دهند. اگرچه التهاب یک علامت اولیه فیبرومیالژیا نیست اما در صورت ابتلا به یک بیماری مرتبط مانند آرتریت روماتوئید (RA) ممکن است آن را تجربه کنید.

لطفا توجه داشته باشید که داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) عوارض جانبی دارند. اگر از NSAID ها برای مدت طولانی استفاده می شود، احتیاط توصیه می شود.

مخدر ها نیز برای تسکین درد تجویز شده اند. با این حال تحقیقات نشان نداده است که آنها در طول زمان موثر هستند. همچنین، دوز مخدر معمولاً به سرعت افزایش می‌یابد، که می‌تواند برای افرادی که این داروها را تجویز می‌کنند، خطری ایجاد کند.

ترامادول یکی از مواد مخدر است که بیشترین ارتباط را با تسکین فیبرومیالژیا دارد. با این حال، برخی از متخصصان آن را یک تریاک سنتی نمی دانند و هر گونه فواید احتمالی برای فیبرومیالژیا می تواند به دلیل این باشد که یک مهارکننده بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین (SNRI) نیز هست.

طبق یک مطالعه در سال 2020، شواهد کافی برای حمایت یا مخالفت با استفاده از ترامادول در درمان فیبرومیالژیا وجود ندارد. تحقیقات بیشتری در مورد مخدر ها مورد نیاز است.

داروهای ضد تشنج

پرگابالین یک داروی ضد تشنج، اولین دارویی بود که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای فیبرومیالژیا تایید کرد. این دارو سلول های عصبی را از ارسال سیگنال های درد مسدود می کند.

گاباپنتین برای درمان صرع طراحی شده است اما ممکن است به کاهش علائم در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا نیز کمک کند. گاباپنتین برای درمان فیبرومیالژیا توسط FDA تایید نشده است.

داروهای ضد افسردگی

داروهای ضد افسردگی مانند دولوکستین (Cymbalta) و میلناسیپران (Savella) گاهی اوقات برای درمان درد و خستگی ناشی از فیبرومیالژیا استفاده می شود. این داروها همچنین ممکن است بر روی تعادل مجدد انتقال دهنده های عصبی موثر باشند و به بهبود خواب کمک کنند.

FDA دولوکستین و میلناسیپران را برای درمان فیبرومیالژیا تایید کرده است.

سایر داروها

سایر داروهایی که توسط FDA برای درمان فیبرومیالژیا تایید نشده اند، مانند داروهای خواب آور، می توانند به علائم خاصی کمک کنند. شل کننده های عضلانی که زمانی مورد استفاده قرار می گرفتند، دیگر توصیه نمی شوند.

محققان همچنین در حال بررسی چند درمان تجربی هستند که ممکن است در آینده به افراد مبتلا به فیبرومیالژیا کمک کند.

 

درمان های طبیعی فیبرومیالژیا

اگر داروها علائم شما را به طور کامل تسکین نمی دهند، می توانید به دنبال جایگزین باشید.

بسیاری از درمان های طبیعی بر کاهش استرس و درد تمرکز دارند و می توانند به شما کمک کنند هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی احساس بهتری داشته باشید. می توانید آنها را به تنهایی یا همراه با درمان های طب سنتی استفاده کنید.

درمان های طبیعی فیبرومیالژیا عبارتند از:

  • کار درمانی و فیزیوتراپی که قدرت شما را بهبود می بخشد و استرس بدن را کاهش می دهد
  • طب سوزنی
  • ماساژ درمانی
  • مراقبه
  • یوگا، که در صورت ابتلا به هایپرموبیلیتی باید با احتیاط رفتار کنید
  • تایچی
  • ورزش
  • تکنیک های کاهش استرس
  • یک رژیم غذایی متعادل و غنی از مواد مغذی
  • مصرف 5-هیدروکسی تریپتوفان (5-HTP)، اسید آمینه

تراپی به طور بالقوه می تواند استرسی را که باعث علائم فیبرومیالژیا می شود کاهش دهد. گروه درمانی ممکن است مقرون به صرفه ترین گزینه باشد و می تواند به شما فرصتی بدهد تا با دیگرانی که با مشکلات مشابه روبرو هستند ملاقات کنید.

اگر کمک انفرادی را ترجیح می دهید، درمان فردی نیز در دسترس است. درمان شناختی رفتاری (CBT) یک رویکرد برای مدیریت موقعیت های استرس زا است.

توجه به این نکته مهم است که اکثر درمان های جایگزین برای فیبرومیالژیا به طور کامل مورد مطالعه قرار نگرفته اند یا اثربخشی آنها ثابت نشده است. قبل از امتحان برخی از این درمان ها، از یک متخصص در مورد مزایا و خطرات آن بپرسید.

 درمان فیبرومیالژیا

علت فیبرومیالژیا

متخصصان و محققان نمی دانند چه چیزی باعث فیبرومیالژیا می شود.

بر اساس آخرین تحقیقات، به نظر می رسد که علت شامل یک تمایل ژنتیکی است که با یک یا چند محرک (مانند عفونت، ضربه یا استرس) تکمیل می شود.

کارشناسان به طور کامل درک نمی کنند که چه چیزی باعث ماهیت گسترده مزمن درد فیبرومیالژیا می شود.

یک نظریه این است که مغز آستانه درد را کاهش می دهد. احساساتی که قبلا دردناک نبودند به مرور زمان بسیار دردناک می شوند.

تئوری دیگر این است که مغز و اعصاب ممکن است سیگنال‌های درد معمولی را اشتباه تفسیر کنند یا بیش از حد واکنش نشان دهند. آنها حساس تر می شوند، تا جایی که باعث درد اغراق آمیز می شوند. این ممکن است به دلیل عدم تعادل شیمیایی در مغز یا ناهنجاری در گانگلیون ریشه پشتی باشد که مجموعه ای از نورون ها در ستون فقرات است.

ژن ها

فیبرومیالژیا اغلب ارثی است. اگر یکی از اعضای خانواده شما مبتلا به این بیماری است، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن هستید.

محققان فکر می کنند جهش های ژنی خاص ممکن است نقش داشته باشند. آنها چند ژن احتمالی را شناسایی کرده اند که بر انتقال سیگنال های شیمیایی درد بین سلول های عصبی تأثیر می گذارد.

عفونت

یک بیماری در گذشته می تواند باعث ایجاد فیبرومیالژیا یا بدتر شدن علائم آن شود. عفونت هایی که ارتباط احتمالی با فیبرومیالژیا دارند عبارتند از:

  • آنفولانزا
  • پنومونی
  • ویروس اپشتین بار
  • عفونت های دستگاه گوارش، مانند عفونت های ناشی از باکتری های سالمونلا و شیگلا

تروما

افرادی که دچار آسیب های جسمی یا روحی شدید می شوند ممکن است دچار فیبرومیالژیا شوند. این وضعیت با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) مرتبط است.

فشار

مانند تروما، استرس نیز می تواند اثرات طولانی مدتی بر بدن شما داشته باشد. استرس با تغییرات هورمونی مرتبط است که می تواند به فیبرومیالژیا کمک کند.

 علائم فیبرومیالژیا

نقاط حساس فیبرومیالژیا

در گذشته، اگر فردی درد و حساسیت به لمس گسترده در حداقل ۱۱ نقطه از ۱۸ نقطه خاص در اطراف بدن خود داشت، مبتلا به فیبرومیالژیا تشخیص داده می‌شد. متخصصان با فشار دادن محکم روی آن نقاط بررسی می کنند که ببینند چه تعداد از این نقاط دردناک هستند.

نقاط حساس شایع شامل موارد زیر است:

  • پشت سر
  • بالای شانه ها
  • قسمت بالای قفسه سینه
  • آرنج های بیرونی
  • باسن
  • زانو

در بیشتر موارد، نقاط حساس دیگر بخشی از فرآیند تشخیصی نیستند.

در عوض، متخصصان اگر در چهار ناحیه از پنج ناحیه درد که توسط معیارهای تشخیصی اصلاح شده 2016 تعریف شده است، درد داشته باشید و هیچ بیماری قابل تشخیص پزشکی دیگری نداشته باشید که بتواند درد را توضیح دهد، ممکن است فیبرومیالژیا را تشخیص دهند.

 

درد فیبرومیالژیا

درد علامت بارز فیبرومیالژیا است. شما آن را در عضلات مختلف و سایر بافت های نرم اطراف بدن خود احساس خواهید کرد.

درد می تواند از یک درد خفیف تا یک ناراحتی شدید و تقریبا غیرقابل تحمل متغیر باشد. شدت آن می تواند تعیین کند که چطور بدن با آن کنار می آید.

درد قفسه سینه

وقتی درد فیبرومیالژیا در قفسه سینه باشد، می تواند شبیه درد حمله قلبی باشد.

درد قفسه سینه در فیبرومیالژیا در غضروفی است که دنده های شما را به استخوان سینه متصل می کند. درد ممکن است به شانه ها و بازوها شیوع کند.

درد قفسه سینه ناشی از فیبرومیالژیا ممکن است به شکل زیر احساس شود:

  • درد تیز
  • درد چاقویی
  • احساس سوزش
  • انگار در حال تقلای نفس کشیدن هستید که این هم از علائم حمله قلبی است

کمر درد

کمر یکی از رایج ترین مکان هایی است که در آن احساس درد می کنید. اکثر افراد در مقطعی از زندگی خود دچار کمردرد می شوند. اگر کمر شما درد می کند، ممکن است مشخص نباشد که آیا فیبرومیالژیا عامل آن است یا یک بیماری دیگر مانند آرتریت یا کشیده شدن عضله.

علائم دیگری مانند مه مغزی و خستگی می تواند به فیبرومیالژیا به عنوان علت اشاره کند. همچنین ممکن است ترکیبی از فیبرومیالژیا و آرتریت وجود داشته باشد.

همان داروهایی که برای تسکین سایر علائم فیبرومیالژیا مصرف می کنید می توانند به کمردرد نیز کمک کنند. تمرینات کششی و تقویتی می تواند به حمایت از عضلات و سایر بافت های نرم کمر کمک کند.

درد پا

ممکن است درد فیبرومیالژیا را در عضلات و بافت های نرم پاهای خود احساس کنید.

پا درد ناشی از فیبرومیالژیا می تواند شبیه به خشکی آرتریت یا درد کشیدگی عضله باشد. درد را می توان به صورت عمیق، سوزش یا ضربان دار توصیف کرد.

گاهی اوقات فیبرومیالژیا در پاها مانند بی حسی یا سوزن سوزن شدن است. تمایل غیرقابل کنترل برای حرکت دادن پاها نشانه سندرم پای بیقرار است که می تواند با فیبرومیالژیا همپوشانی داشته باشد.

گاهی اوقات خستگی در پاها نیز ظاهر می شود. اندام‌های شما می‌توانند احساس سنگینی کنند، گویی که توسط وزنه‌ نگه داشته شده اند.

 

عوامل خطر فیبرومیالژیا

تحقیقات موجود هنوز علت دقیق فیبرومیالژیا را شناسایی نکرده است. عواملی که ممکن است خطر ابتلا به آن را افزایش دهند عبارتند از:

  • جنسیت. اکثر موارد فیبرومیالژیا در حال حاضر در زنان تشخیص داده می شود، اما دلیل این تفاوت مشخص نیست.
  • سن. به احتمال زیاد در میانسالی تشخیص داده می‌شوید و با افزایش سن خطر ابتلا به آن افزایش می‌یابد. کودکان نیز ممکن است به فیبرومیالژیا مبتلا شوند.
  • سابقه خانوادگی. اگر اعضای نزدیک خانواده شما مبتلا به فیبرومیالژیا هستند، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن باشید.
  • تاریخچه بیماری های دیگر. اگرچه فیبرومیالژیا نوعی آرتریت نیست، ابتلا به آرتریت روماتوئید (RA) ممکن است خطر ابتلا به فیبرومیالژیا را افزایش دهد. فیبرومیالژیا همچنین حدود 30 درصد از افراد مبتلا به لوپوس را تحت تاثیر قرار می دهد.

 

فیبرومیالژیا و خودایمنی

در بیماری های خودایمنی مانند RA و لوپوس، بدن به اشتباه بافت های خود را هدف قرار می دهد.

سیستم ایمنی از پروتئین‌هایی به نام اتوآنتی‌بادی‌ها برای حمله به مفاصل یا سایر بافت‌های سالم استفاده می‌کند، همانطور که معمولاً به ویروس‌ها یا باکتری‌ها حمله می‌کند. داشتن تعداد کمی اتوآنتی بادی طبیعی است، اما سطوح بالا ممکن است نشان دهنده یک بیماری خود ایمنی باشد.

بیماری های خودایمنی و فیبرومیالژیا در برخی علائم همپوشانی دارند مانند خستگی و مشکل در تمرکز. تشخیص اینکه آیا یک بیماری خودایمنی دارید یا فیبرومیالژیا برای متخصصان دشوار است. حتی می توانید هر دو نوع بیماری را به طور همزمان داشته باشید.

همپوشانی در علائم منجر به این نظریه شده است که فیبرومیالژیا همچنین می تواند یک بیماری خود ایمنی باشد.

اثبات این ادعا سخت بوده است، به این دلیل که شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد اتوآنتی بادی ها در فیبرومیالژیا نقش دارند. فیبرومیالژیا به طور سنتی باعث التهاب نیز نمی شود. التهاب یکی از علائم شایع بیماری های خود ایمنی است.

با این حال، یک مطالعه کوچک در سال 2021 نشان داد که اتوآنتی بادی ها ممکن است به فیبرومیالژیا کمک کنند.

در این مطالعه، محققان اتوآنتی بادی را از افراد مبتلا به فیبرومیالژیا یا افراد بدون فیبرومیالژیا به موش ها تزریق کردند. موش هایی که از افراد مبتلا به فیبرومیالژیا اتوآنتی بادی تزریق کردند، علائمی شبیه فیبرومیالژیا، مانند کاهش قدرت عضلانی و حساسیت بیشتر به عوامل مانند سرما را تجربه کردند. موش هایی که از افراد سالم اتوآنتی بادی دریافت کردند هیچ علامتی نداشتند.

اگر فیبرومیالژیا یک بیماری خودایمنی است، درمان بیماری‌های خودایمنی نیز می‌تواند به درمان فیبرومیالژیا کمک کند.

 تشخیص فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا در زنان

با توجه به اطلاعات مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، فیبرومیالژیا در زنان دو برابر شایع تر از مردان است. طبق یک مطالعه در سال 2018 در مورد سوگیری در تشخیص فیبرومیالژیا، تحقیقات به طور سنتی به این نتیجه رسیده است که حداقل 80 تا 90 درصد موارد فیبرومیالژیا در زنان تشخیص داده می شود. فیبرومیالژیا ممکن است در مردان کمتر تشخیص داده شود. علائم فیبرومیالژیا عموماً در زنان شدیدتر از مردان بوده است.

علاوه بر این، گذار به یائسگی می تواند فیبرومیالژیا را تشدید کند. این واقعیت است که برخی از علائم یائسگی و فیبرومیالژیا تقریباً یکسان به نظر می رسند.

 

فیبرومیالژیا در مردان

مردان ممکن است فیبرومیالژیا داشته باشند، اما تشخیص داده نشوند زیرا به عنوان یک بیماری عمدتاً زنانه در نظر گرفته می شود.

بر اساس مطالعه سال 2018، وقتی معیارهای تشخیصی 2016 اعمال می شود، مردان بیشتری مبتلا به این بیماری تشخیص داده می شوند. باور عمومی این است که حداقل 80 تا 90 درصد موارد فیبرومیالژیا بر زنان تأثیر می گذارد. هنگامی که داده های یک مطالعه آلمانی دوباره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، محققان دریافتند که زنان تنها 59.2 درصد از موارد فیبرومیالژیا را تشکیل می دهند. این به این معنی است که مردان 40.8 درصد موارد را تشکیل می دهند.

مردان مبتلا به فیبرومیالژیا ممکن است درد شدید و علائم احساسی داشته باشند. بر اساس یک نظرسنجی در سال 2018، این وضعیت ممکن است بر کیفیت زندگی، شغل و روابط آنها تأثیر بگذارد.

 

تشخیص فیبرومیالژیا

یک متخصص ممکن است اگر به مدت 3 ماه یا بیشتر در چهار منطقه از پنج منطقه خاص درد گسترده ای داشته باشید فیبرومیالژیا را تشخیص دهد. "گسترده" به این معنی است که درد در دو طرف بدن است و آن را در بالا و پایین کمر خود احساس می کنید.

پس از معاینه کامل، پزشکان باید به این نتیجه برسند که هیچ بیماری دیگری باعث درد نمی شود.

متخصصان معمولاً از فرآیند حذفی برای تشخیص فیبرومیالژیا استفاده می کنند.

هیچ روش تصویر برداری وجود ندارد که بتواند آن را تشخیص دهد. با این حال، یک متخصص ممکن است از تصویربرداری یا آزمایش های مختلف خون برای کمک به رد سایر علل احتمالی درد مزمن استفاده کند.

آزمایش FM/a یک آزمایش خون است که ممکن است برای تشخیص فیبرومیالژیا استفاده شود. طراحان این تست ادعا می کنند که این آزمایش قطعی است، اما کارشناسان دیگر در مورد مفید بودن آن تردید دارند.

 

رژیم غذایی فیبرومیالژیا

برخی از افراد مبتلا به فیبرومیالژیا گزارش می دهند که وقتی از یک برنامه غذایی خاص پیروی می کنند یا از غذاهای خاصی اجتناب می کنند، احساس بهتری دارند.

اگر فیبرومیالژیا برای شما تشخیص داده شده است، سعی کنید به طور کلی یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید. غذاهای مغذی منبع انرژی ثابتی را برای شما فراهم می کنند و به شما کمک می کنند بدن خود را سالم نگه دارید. آنها همچنین ممکن است به جلوگیری از بدتر شدن علائم کمک کنند.

چند استراتژی غذایی که باید در نظر داشت:

  • میوه ها و سبزیجات را همراه با غلات کامل، لبنیات کم چرب و پروتئین بدون چربی مصرف کنید.
  • بیشتر از گوشت، گیاه بخورید.
  • نوشیدن مقدار زیادی آب.
  • مقدار قند را در رژیم غذایی خود کاهش دهید.

سعی کنید ورزش منظم نیز انجام دهید و در جهت دستیابی و حفظ وزن متوسط ​​تلاش کنید.

ممکن است متوجه شوید که برخی غذاها یا مواد، مانند گلوتن یا مونوسدیم گلوتامات (MSG)، علائم را بدتر می کنند. اگر اینطور است، یک دفتر یادداشت غذایی داشته باشید تا آنچه می خورید و احساس خود را بعد از هر وعده غذایی پیگیری کنید. این دفترچه یادداشت را با پزشک خود در میان بگذارید. آنها می توانند به شما در شناسایی غذاهایی که علائم شما را تشدید می کنند کمک کنند.

 

زندگی با فیبرومیالژیا

هنگامی که به طور روزانه با درد، خستگی و سایر علائم زندگی می کنید، کیفیت زندگی شما می تواند تحت تاثیر قرار گیرد. پیچیده کردن مسائل، سوء تفاهمی است که بسیاری از مردم در مورد فیبرومیالژیا دارند. از آنجایی که علائم شما به سختی قابل مشاهده است، ممکن است برای اطرافیان شما آسان باشد که درد را به عنوان خیالی رد کنند.

بدانید که بیماری شما واقعی است. در پیگیری درمانی که برای شما مفید است، پایدار باشید.

قبل از اینکه احساس بهتری داشته باشید، ممکن است لازم باشد بیش از یک درمان را امتحان کنید یا از چند تکنیک به صورت ترکیبی استفاده کنید.

به افرادی مانند پزشک، دوستان نزدیک یا درمانگر خود تکیه کنید که شما را درک می کنند.

با خود مهربان باشید و سعی کنید زیاده روی نکنید. مهمتر از همه، ایمان داشته باشید که می توانید یاد بگیرید که با شرایط خود کنار بیایید و آن را مدیریت کنید.

 

منبع


برچسب ها:
اشتراک

مطالب مشابه

غربالگری‌ها و واکسن‌های ضروری بعد از 50 سالگی

غربالگری‌ها و واکسن‌های ضروری بعد از 50 سالگی

برخی از افراد باور دارند که 50 سالگی به نوعی 30 سالگی جدید است. درک این موضوع در صورتی که همه تست های غربالگری و واکسن‌های مورد نیاز خود را دریافت نکنیم سخت است، بیشتر ما هم همینطور هستیم.

پایان دادن به انزوای اجتماعی در سالمندان

پایان دادن به انزوای اجتماعی در سالمندان

انزوا و تنهایی با انواع خطرات سلامتی مانند میزان بالای سکته قلبی، سکته مغزی، افسردگی، اضطراب و حتی مرگ زودرس ارتباط دارد. انزوای اجتماعی، به‌ویژه در میان سالمندان، به‌سرعت در حال تبدیل شدن به یک بیماری همه گیر است. با این حال تنهایی، برگشت پذیر است. اقداماتی وجود دارد که افراد و جوامع می توانند با انجام آنها به سالمندان کمک کنند احساس تنهایی نکنند.

10 باور غلط درباره خطر ابتلا به بیماری آلزایمر

10 باور غلط درباره خطر ابتلا به بیماری آلزایمر

نظرسنجی ها نشان می دهد هنگامی که افراد در مورد دوران سالمندی نگران می شوند، از دست دادن حافظه یا آلزایمر در بیشتر افراد بالای لیست قرار می گیرد - حتی بالاتر از نگرانی در مورد وضعیت مالی.

اقدامات مراقبتی پیشگیرانه در سالمندان را فراموش نکنید

اقدامات مراقبتی پیشگیرانه در سالمندان را فراموش نکنید

اکنون زمان مناسبی برای غافل شدن از وضعیت سلامت کلی مان نیست. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و درمانی گزارش کرده اند که بسیاری از بیماران به منظور دریافت خدمات مراقبتی پیشگیرانه به مراکز درمانی مراجعه نمی‌کنند. این کار می تواند آنها را در معرض خطر بسیاری از بیماری ها - از جمله عوارض جدی تر کووید 19 قرار دهد.

8 روش برای جلوگیری از کاهش شنوایی

8 روش برای جلوگیری از کاهش شنوایی

بسیاری از بزرگ‌سالان بعد از مدتی متوجه می‌شوند که برای شنیدن صدای تلویزیون باید صدای آن را بلند کنند و یا افراد برای صحبت کردن با شما باید بلندبلند صحبت کنند. دو علت رایج در از دست دادن شنوایی وجود دارد:

بیماری های قابل درمان توسط گفتار درمانی در منزل

بیماری های قابل درمان توسط گفتار درمانی در منزل

گفتاردرمانی بخشی مهم از پازل خدمات مراقبت های درمانی در منزل است که به بیماران کمک می کند استقلال و کیفیت زندگی خود را از چند جنبه بدست آورند. بیایید نگاهی به چند اختلال قابل درمان در گفتار درمانی در محیط منزل بیندازیم.

چگونه تشخیص دهیم خدمات درمان و مراقبت در منزل مناسب ما است؟

چگونه تشخیص دهیم خدمات درمان و مراقبت در منزل مناسب ما است؟

قرنطینه در منزل، فاصله‌گذاری اجتماعی و واقعیت های زندگی در دوران پاندمی به خصوص در خانواده هایی که دارای سالمند هستند و یا یکی از اعضای خانواده نیازهای مخصوصی دارد، بسیار سخت است، به همین دلیل شاید برخی از ما احساس نیاز به خدمات درمان و مراقبت در منزل داشته باشیم.

تغذیه مناسب در افراد دچار آلزایمر و زوال عقل یا دمانس

تغذیه مناسب در افراد دچار آلزایمر و زوال عقل یا دمانس

تغذیه مناسب در هر مرحله ای از زندگی حیاتی است اما با افزایش سن و در دوران سالمندی اهمیت بیشتری نیز پیدا می کند. بسیاری از سالمندان در تامین نیازهای تغذیه ای خود دچار چالش هستند اما در افراد مبتلا به زوال عقل رعایت اصول مناسب تغذیه به مراتب دشوار تر است.

خدمات رایج قابل ارائه به سالمندان در منزل

خدمات رایج قابل ارائه به سالمندان در منزل

خدمات مراقبت در منزل برای سالمندان یک تحول عظیم در بخش بهداشت و درمان بوده است، به خصوص در دورانی که با بیماری همه‌گیر کووید 19 روبرو هستیم. سالمندان به طور فزاینده ای امنیت و آسایش در منزل را ترجیح می دهند.

علائم مشکلات قلبی در سالمندان که نباید نادیده گرفت

علائم مشکلات قلبی در سالمندان که نباید نادیده گرفت

سلامت قلب از اهمیت بالایی برخوردار است و همیشه باید سلامت قلب را در اولویت قرار دهید (برای خود و عزیزان سالمند)، اکنون زمان مناسبی برای توجه ویژه به این مقوله است. در اینجا برخی از علائم مشکلات قلبی اشاره شده است که نباید در سالمندان نادیده گرفته شود.

نظرات

فیلدهای ضروری با علامت

بهترین مقالات

همه مقالات
مرکز درمان در منزل آرون
تماس بگیرید
شروع مکالمه
یکی از اعضا را انتخاب و در واتساپ گفتگو کنید